Skip to content

IFN- działanie w mediach wielkich elastycznych tętnic, nowatorskie miejsce uprzywilejowane czesc 4

2 tygodnie ago

582 words

Jedynymi komórkami zapalnymi stale obecnymi w pożywce były komórki CD11b-dodatnie (Mac1-dodatnie) o morfologii neutrofili (Figura 3, c i d). Figura 3 Lokalizacja komórek zapalnych w zmianach tętniczych. Pokazano widoky immunohistochemiczne o małej i dużej mocy na równoległe zamrożone skrawki aortowe z IFN-yR3 /. myszy zainfekowanej AHV68 4 tygodnie po zakażeniu. Ciemnobrązowe zabarwienie oznacza wiązanie Ab. (a i b) limfocyty T CD8 są obecne w błonie wewnętrznej i przydance, ale nie w ośrodku. Podobne barwienie zaobserwowano dla Ab do CD4 (nie pokazano). (c i d) Barwienie CD11b pokazuje komórki Mac1-dodatnie (makrofagi i neutrofile) we wszystkich trzech warstwach aorty. (ei f) Barwienie makrofagów pozytywnych względem F4 / 80 jest ograniczone do błony wewnętrznej i przydanki. (g i h) Kontrola ujemna ze szczurzym IgG. Obszar największego zabarwienia tła pokazano w h dla porównania ze specyficznym wybarwianiem w panelach b, d i f. Ja, intima; M, media; Adv, adventitia. Nie można usunąć elastycznych mediów u normalnych myszy. Chociaż możliwe było, że IFN-y była wymagana do skutecznej funkcji odpornościowej w ośrodku elastycznym, postawiliśmy hipotezę, że nieskuteczny klirens przyśrodkowej infekcji odzwierciedla podstawową właściwość elastycznego ośrodka. Hipoteza ta przewiduje dwie prognozy: (a) powinno być możliwe indukowanie chronicznego elastycznego zapalenia tętnic u myszy typu dzikiego, które mają funkcjonalny IFN-y odpowiedzi, z dawkami wirusowymi wystarczająco wysokimi, aby ustalić medialną infekcję; i (b) przejściowe wyczerpanie IFN-y u myszy typu dzikiego podczas ostrego zakażenia powinny wywoływać przewlekłe sprężyste zapalenie tętnic przez stymulowanie przyśrodkowej infekcji. Zgodnie z naszą hipotezą, zwiększenie dawki. HV68 u myszy typu dzikiego do wartości większej niż 5 x 107 PFU. HV68 spowodowało, że zapalenie tętnic utrzymywało się w czasie 5,5 do 10 tygodni (Figura 4). Natomiast IFN-y R. /. u myszy rozwinęło się przewlekłe zapalenie tętnic po zakażeniu 50-krotnie mniejszym wirusem (106 PFU) (1). Podczas gdy zapalenie tętnic utrzymywało się, żadne z dziesięciu dzikich zwierząt ocenianych po 6 tygodniach nie miało wykrywalnego AHV68 w śledzionie, wątrobie lub płucu (czułość testu łysinkowego 50 PFU / narząd), co pokazuje, że utrzymywanie się występuje w wielkich naczyniach, pomimo oczyszczenia innych narządy. Ponadto przemijające wyczerpanie IFN-y zwiększona wrażliwość myszy typu dzikiego na przewlekłe zapalenie tętnic. Siedemnaście procent (5 z 29) myszy kontrolnych zakażonych 5 × 107 PFU z .HV68 miało chroniczne elastyczne zapalenie tętnic 6 tygodni po zakażeniu. Przeciwnie, 67% (6 z 9) myszy przejściowo zubożało IFN-y rozwinięta choroba przewlekła (Figura 4a, P = 0,0043). Dwukrotnie pięciokrotnie niższe dawki zakaźne obserwowano u 50% przejściowo zubożonych myszy, ale nie u kontrolnych (Figura 4a, P = 0,0062). Figura 4 Zachowanie i ciężkość przewlekłego elastycznego zapalenia tętnic u myszy typu dzikiego zakażonych wysokimi dawkami. HV68 z lub bez przejściowego zubożenia IFN-y. Myszy zakażono wskazanymi dawkami. HV68 z ubytkiem IFN-y lub bez niego. i oceniano w odniesieniu do zapalenia tętnic na odcinkach barwionych H & E od 5,5 do 10 tygodni po zakażeniu. (a) Przedstawiono występowanie zapalenia tętnic w różnych grupach. Siedem z 19 myszy zakażonych 17 do 20 x 107 PFU P HV68 zmarło w ciągu 7 dni. Dwanaście z 14 myszy zakażonych od 34 do 50 × 107 PFU zmarło w ciągu 7 dni. Dane dotyczące przejściowych wyczerpań pochodzą z dwóch niezależnych eksperymentów. Dane dotyczące braków danych pochodzą z 4-5 niezależnych eksperymentów. AP = 0,0062; BP = 0,0043. (b) Uszkodzenie w podstawie aortalnej myszy 129Ev / Sv poświęconej 10 tygodni po zakażeniu 108 PFU