Skip to content

Kiła: wykorzystując nowoczesne podejście do zrozumienia starej choroby

2 dni ago

733 words

Kiła jest fascynującą i kłopotliwą infekcją, o protean klinicznych manifestacjach i dwuznaczności diagnostycznych i zarządzania. Treponema pallidum subsp. pallidum, środek kiły, jest trudny do badania po części dlatego, że nie można go hodować ani manipulować genetycznie. W niniejszym artykule dokonano przeglądu ostatnich postępów w stosowaniu nowoczesnych technik molekularnych w zrozumieniu biologicznych podstaw tego wieloetapowego schorzenia oraz w opracowaniu nowych narzędzi do diagnozowania, przewidywania skuteczności leczenia alternatywnymi antybiotykami oraz w badaniu przenoszenia zakażenia przez populację. sieci. Treponema pallidum. czynnik sprawczy Treponema pallidum subsp. pallidum (T. pallidum) to krętek, który, chociaż może przetrwać przez dziesięciolecia u gospodarza ssaka, jest wyjątkowo kruchy ex vivo. Może być hodowany tylko przejściowo in vitro w komórkach nabłonka królika i musi być rozmnażany u królików w celu utrzymania szczepów do badań laboratoryjnych. W konsekwencji manipulacja genetyczna tego organizmu nie jest jeszcze możliwa. Ponadto ograniczony zakres dostępnych odczynników immunologicznych dla królików zwiększa wyzwania związane z badaniem odpowiedzi immunologicznych na ten organizm. Analiza genomu T. pallidum ujawnia znaczny brak zdolności metabolicznej (1). T. pallidum ma geny kodujące enzymy uczestniczące w glikolizie, ale nie ma tych związanych z cyklem kwasu trójkarboksylowego i układem transportu elektronów. Podobnie brakuje większości genów związanych z syntezą nukleotydów, aminokwasów i lipidów. Genom koduje wiele białek transportowych, co wskazuje, że może w dużym stopniu polegać na wymianie wymaganych związków z ludzkiego gospodarza (1). Pomimo trudności w pracy z T. pallidum, wiele się nauczyło o molekularnych podstawach patogenezy kiły. Na każdym etapie infekcji dokonujemy przeglądu najbardziej zbliżonych etapów patogenezy. Historia naturalna kiły Kiła pierwotna. transmisja, adhezja, odpowiedź immunologiczna gospodarza lokalnego. T. pallidum jest zwykle przenoszony drogą płciową poprzez mikroabrazy w błonach śluzowych lub skórze i szybko dostaje się do krwioobiegu, aby rozprzestrzenić się na inne tkanki. T. pallidum można zidentyfikować metodą PCR w krwioobiegu pacjentów ze wszystkimi stadiami kiły, a ilość treponemów we krwi jest najwyższa podczas kiły wczesnej (2, 3). Osoby z uszkodzeniami wczesnej kiły najczęściej przenoszą T. pallidum. Podczas gdy ryzyko zakażenia u osób narażonych wynosi około 30% (zakres, 10%. 80%) (4. 6), badania inokulacyjne za pomocą szczepu Nicholsa T. pallidum sugerują, że śródskórne ID50 to tylko 57 organizmów (7). Naturalny przebieg zakażenia T. pallidum podsumowano na rycinie 1. Ryc. 1. Historia naturalna nieleczonej kiły u osób z prawidłową odpornością. Odsetki osób rozwijających się do określonych etapów, a także przedziałów czasowych, oparte są na informacjach w odnośnikach 137, 146 i 147 (na podstawie danych z odnośników 146. 148). W celu ustalenia infekcji, T. pallidum przylega do komórek nabłonka i pozakomórkowych składników macierzy skóry i błony śluzowej. Kilka białek T. pallidum pośredniczy w przyleganiu, w tym TP0155 i TP0483, które wiążą się z matrycą fibronektyny i odpowiednio zarówno rozpuszczalną, jak i matrycową formą fibronektyny (8). TP0136, białko zidentyfikowane przez reaktywność z pierwotnymi ludzkimi surowicami syfilitycznymi (9), również wiąże się z ludzką fibronektyną (10). TP0751 może wiązać się z lamininą, która ma najwyższe stężenie w błonie podstawnej (11. 13), i dla fibrynogenu, białka krzepnięcia krwi, które funkcjonuje w celu powstrzymania bakterii (13). TP0751 może także degradować lamininę i fibrynogen za pomocą swojej zależnej od cynku domeny proteazy, która może być środkiem, za pomocą którego T. pallidum rozprzestrzenia się na otaczające tkanki i strumień krwi (13). T. pallidum rozmnaża się w miejscu początkowej inokulacji, dzieląc się raz na 30 33 godziny (14, 15), indukując lokalną odpowiedź zapalną, która powoduje bezbolesny trzustek około 3. 6 tygodni po początkowej infekcji. W każdym chramencie proliferujące krętki są otoczone przez komórki odpornościowe, w tym limfocyty T CD4 + i CD8 +, komórki plazmatyczne i makrofagi, które wytwarzają IL-2 i IFN-y. cytokiny, co wskazuje na wypaczoną odpowiedź Th1 (16. 21). Martwica tkanek i owrzodzenie występują z powodu zapalenia naczyń w małych naczyniach, a handel komórkami układu odpornościowego powoduje miejscową limfadenopatię nieutwardzoną. W ciągu 3. 8 tygodni, rancznik leczy, wskazując lokalnie miejsce T. pallidum. Jednak do tego czasu T. pallidum rozprzestrzenił się układowo na wiele tkanek i narządów, przygotowując kiłę wtórną. Kiła wtórna. ruchliwość, układowa odpowiedź immunologiczna gospodarza, diagnoza, rozprzestrzenianie się układu
[więcej w: maxi3vena opinie, pharmaceris h stimupurin, ciasteczka z wróżbą teksty ]
[więcej w: ncm świętokrzyska, maxi3vena opinie, boję się jeździć samochodem ]