Skip to content

Potencjalne mechanizmy ekspansji ludzkich komórek NK w warunkach in vivo podczas leczenia niską dawką IL-2 ad 5

4 tygodnie ago

108 words

Wyniki przedstawiają średnią. SEM dla potrójnych studzienek. Cytotoksyczność komórek CD56bright względem celów K562 po 2, 6 lub 12 dniach hodowli z lub bez 100 pM rIL-2. Podane wartości reprezentują średnią. SEM odczytów z potrójnych studzienek dla każdego punktu czasowego, przy stosunku efektor do celu wynoszącym 5: 1. Przedstawione dane są reprezentatywne dla trzech niezależnych eksperymentów. Komórki NK CD56bright ekspandowane in vivo nie przechodzą przez cykl komórkowy. Przeprowadziliśmy analizę cyklu komórkowego na podzbiorach limfocytów od pięciu pacjentów otrzymujących ciągły wlew in vivo w niskiej dawce terapii IL-2. W przypadku tych pięciu pacjentów wystąpiła znacząca (tj. 7-36-krotna, p <0,01) i selektywna ekspansja in vivo komórek NK CD56bright podczas leczenia niską dawką IL-2. Mimo to nie było różnicy w procentach CD56. komórki (tj. komórki T i komórki B), komórki NK CD56dim lub komórki NK CD56bright przechodzące fazę G2 / M cyklu komórkowego podczas terapii IL-2 o niskiej dawce. Ponadto pacjenci otrzymujący IL-2 nie wykazywali wzrostu we frakcji komórek wchodzących do cyklu komórkowego w porównaniu z czterema podobnymi pacjentami nieotrzymującymi IL-2 (Tabela 1). Graficzne przedstawienie selektywnej ekspansji komórek NK i histogram ilustrujący frakcję przechodzącą fazę G2 / M cyklu komórkowego od reprezentatywnego pacjenta otrzymującego terapię IL-2 o małej dawce pokazano na Figurze 4. Tak więc, jak CD56bright NK komórki badane in vitro, komórki NK CD56bright wystawione na przedłużoną ciągłą infuzję egzogennej IL-2 in vivo znajdują się w fazie spoczynkowej cyklu komórkowego. Stąd, indukowany IL-2 (3 wzrost bezwzględnej liczby komórek NK CD56bright in vivo nie wydaje się wynikać z ciągłej proliferacji dojrzałych komórek CD56bright w krwi obwodowej. Figura 4CD56 jaskrawe komórki ekspandujące in vivo do IL-2 nie przechodzą przez cykl komórkowy. (a) Wykres punktowy reprezentatywnych limfocytów pacjenta barwionych anty-CD56-PE i analizowany za pomocą cytometrii przepływowej podczas leczenia niską dawką IL-2. Procenty zlokalizowane w pojedynczych bramkowanych obszarach wskazują, że ułamek każdego podzbioru zawiera jako procent wszystkich analizowanych komórek. Natężenie fluorescencji PE podano wzdłuż rzędnej, intensywność fluorescencji FITC wzdłuż odciętej. Analizy cyklu komórkowego Hoechst komórek NK CD56bright (b), komórek NK CD56dim (c) i komórek CD56 ujemnych, tj. Komórek T i B (d) przedstawionych w a, przedstawiono w prawej kolumnie. Liczbę komórek mierzy się wzdłuż rzędnej, zawartość DNA wzdłuż odciętej. Wartości procentowe zanotowane powyżej markerów regionu każdej subpopulacji wskazują procent komórek w fazie G2 / M cyklu komórkowego. Podsumowanie danych dla pięciu pacjentów podczas leczenia IL-2 znajduje się w Tabeli 1. IL-2 niskiej dawki sprzyja wytwarzaniu komórek NK CD56bright z komórek CD34 + HPC in vitro. Dane przedstawione do tej pory sugerowały, że zależne od IL-2. opóźnienie w śmierci komórek NK, zamiast nasilonej proliferacji komórek NK, przyczyniało się do ekspansji komórek NK CD56bright podczas leczenia niską dawką IL-2 (Tabela 1). Stwierdziliśmy jednak, że dojrzałe komórki T, które nie ekspandują u pacjentów otrzymujących terapię IL-2 o niskiej dawce, wykazywały przedłużone przeżycie podobne do komórek NK po hodowaniu ze 100 pM IL-2 in vitro (dane nie przedstawione). W związku z tym zbadaliśmy, jaką rolę, jeśli w ogóle, może mieć egzogenne podawanie IL-2 o niskiej dawce na różnicowanie komórek NK CD56bright z HPC pochodzących z szpiku kostnego. Gdy oczyszczone CD34 + HPC hodowano w pożywce zawierającej 10% ludzkiej surowicy i 100 pM rIL-2 przez 21 dni, pojawił się uderzający wygląd CD56brightCD3. Komórki NK porównywano z komórkami hodowanymi w 10% ludzkiej surowicy osobno (Figura 5, panele górne). Te komórki miały dużą ziarnistą morfologię limfocytów i wykazywały silną aktywność cytotoksyczną NK (dane nie pokazane). Ponadto, gdy niskie stężenia IL-2 zostały połączone z ligandem c-kit, hematopoetycznym czynnikiem wzrostu, o którym wiadomo, że jest w znacznym stopniu wyrażany przez komórki zrębowe szpiku kostnego i mierzalne w normalnej surowicy ludzkiej (19), nastąpiło czterokrotne zwiększenie ekspansji CD56brightCD3. Komórki NK z komórek CD34 + HPC, w porównaniu z komórkami hodowanymi wyłącznie z egzogenną IL-2 (Figura 5, środkowe panele). Zatem, oprócz utrzymywania przeżywalności komórek NK CD56bright, niskie stężenia egzogennej IL-2 mogą zwiększać różnicowanie komórek NK CD56bright od komórek CD34 + HPC in vitro. Figura 5 Wpływ niskiej dawki IL-2, KL lub IL-2 plus KL na rozwój komórek NK z HP34 + HPC. Górne panele pokazują fenotypową ocenę komórek wytwarzanych z 21-dniowej hodowli komórek CD34 + HPC z 100 .M IL-2, 7 nM KL lub z ich kombinacją. Pokazano przeciwciała anty-CD3-FITC i anty-CD56-PE, które następnie analizowano za pomocą FACS [przypisy: metaloproteinazy, przychodnia pruszcz gdański, gorące szesnastki ] [przypisy: metaloproteinazy, stomadent wrocław, gorące szesnastki ]