Skip to content

Stwardnienie rozsiane

1 tydzień ago

726 words

Stwardnienie rozsiane (MS) jest wieloogniskową chorobą demielinizacyjną z postępującą neurodegeneracją wywołaną przez autoimmunologiczną odpowiedź na autoantygeny u osobnika genetycznie podatnego. Podczas gdy powstawanie i utrzymywanie się opon mózgowo-rdzeniowych z oponami meningalnymi sugeruje utrzymywanie się antygenów w celu wywoływania ciągłej reakcji zapalnej i humoralnej, tożsamość antygenu lub czynnika zakaźnego prowadząca do oligoklonalnej ekspansji komórek B i T jest nieznana. W tym przeglądzie badamy nowe paradygmaty dla zrozumienia immunopatologii SM, przedstawiamy najnowsze dane określające powszechne warianty genetyczne leżące u podstaw podatności na chorobę i badamy, w jaki sposób lepsze zrozumienie zaburzeń w szlaku immunologicznym może informować o prognozie SM i decyzjach terapeutycznych. Wprowadzenie MS jest wieloogniskową chorobą demielinizacyjną z progresywną neurodegeneracją spowodowaną reakcją autoimmunologiczną na autoantygeny u osobnika genetycznie podatnego. Objawy kliniczne różnią się w zależności od miejsca zmian neurologicznych i często korelują z inwazją komórek zapalnych w obrębie bariery krew-mózg, czego skutkiem jest demielinizacja i obrzęk (1). Pacjenci często wykazują początkowo klinicznie izolowany zespół, a następnie serię podostrych zdarzeń klinicznych, które spontanicznie łagodzą, określane jako SM rzutowo-remisyjne (RRMS). Podczas gdy pacjenci powracają zwykle do normalnej funkcji neurologicznej po ustaniu każdego epizodu, przez zmienny okres czasu może wystąpić nieodwracalny postęp klinicznej niepełnosprawności zwany wtórnie postępującym SM (SPMS), chociaż wczesna interwencja terapeutyczna może opóźnić czas do progresji (2, 3). Jednak 10%. 15% pacjentów z SM będzie zamiast tego doświadczało pierwotnie postępującego MS, charakteryzującego się postępem klinicznym od rozpoczęcia choroby bez poprzedzających nawrotów i remisji (4). Diagnoza jest dokonywana przede wszystkim na podstawie wywiadu lekarskiego i badania fizykalnego, które zostały sformalizowane jako kryteria McDonalda i zaktualizowane w celu odzwierciedlenia zwiększonej zależności od obrazowania w celu identyfikacji uszkodzenia (5. 7). Kryteria te wskazują, że zmiany neurologiczne powinny być rozpowszechnione zarówno w czasie, jak iw przestrzeni, aby odróżnić je od jednofazowych chorób samoograniczających, takich jak ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia, a ponadto powinny odzwierciedlać wzór neurologicznego zapalenia typowego dla SM przy braku bardziej odpowiedniego leczenia. diagnoza. Diagnoza MS odzwierciedla ocenę kliniczną epizodów przerywanego upośledzenia neurologicznego i może uwzględniać dane laboratoryjne, takie jak charakterystyczne oligoklonalne prążki w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF), które wskazują dooponowe wytwarzanie immunoglobulin, lub nieprawidłowe wizualne odpowiedzi wywołane przy braku zapalenie nerwu wzrokowego. W ciągu ostatnich dwudziestu lat diagnoza zaczęła obejmować bardziej wrażliwą i swoistą przestrzenną identyfikację uszkodzeń istoty białej poprzez ocenę zmian hiperintensywnych T2 i zmian T1 wywołujących zwiększenie stężenia gadolinu na MRI (8). Wzmocnienie gadolinu służy jako marker ogniskowego zapalenia, gdy barwnik przecieka przez naczynia z powodu miejscowej przepuszczalności i rozkładu bariery krew-mózg (BBB). W tym przeglądzie badamy nowe paradygmaty dla zrozumienia immunopatologii SM jako związane z wkładem opon mózgowych komórek oponowych i zmianami w regulatorowej funkcji komórek T. Dodatkowo, przedstawiamy najnowsze dane określające powszechne warianty genetyczne leżące u podstaw podatności na MS i inne choroby autoimmunologiczne jako podstawę do zrozumienia mechanizmów dysregulacji immunologicznej. Kończymy analizując, w jaki sposób lepsze zrozumienie zaburzeń w szlaku immunologicznym może informować o rokowaniu i decyzjach terapeutycznych w SM. Immunopatologia Patologia białej i szarej materii. Wymienione blaszki istoty białej, zazwyczaj umiejscowione w białej istocie podkorowej lub okołokomorowej, osłonki nerwu wzrokowego, pnia mózgu i rdzeń kręgowy, scharakteryzowały klasyczną patologię MS (9). Ogniskowe zapalne zmiany demielinizacyjne charakteryzują się okołonaczyniowymi naciekami, które głównie zawierają klonalnie ekspandowane komórki T CD8 +, aw mniejszym stopniu komórki T CD4 + (10, 11), Komórki T (12), monocyty i rzadkie limfocyty B i komórki plazmatyczne. Te aktywne uszkodzenia zawierają dużą liczbę makrofagów zawierających resztki mieliny, jak również znaczące odkładanie się dopełniacza i immunoglobuliny (13). Podczas gdy wczesne zmiany zapalne RRMS ogólnie korelują ze zmianami MRI wzmacniającymi gadolin, zapalenie w postępującej chorobie ogólnie nie robi (14). W postępującym stadium SM choroba charakteryzuje się stopniowym powiększaniem zmian chorobowych z makrofagami obciążonymi mieliną, zwykle ograniczonymi do krawędzi płytki, rozlanym nieprawidłowym stanem zapalnym normalnie występującej istoty białej oraz rozległym uszkodzeniem aksonalnym i przecięciem związanym z demielinizowanymi zmianami (15 . 18)
[hasła pokrewne: guz jelita grubego rokowania, ciasteczka z wróżbą teksty, gorące szesnastki ]
[hasła pokrewne: naturalne przyciemnianie włosów, przychodnia pruszcz gdański, sanatorium goczałkowice zdrój ]