Skip to content

W nowatorskiej formie IFN-y niedobór receptora 1, receptory na powierzchni komórki nie wiążą IFN-y cd

1 tydzień ago

732 words

Biorąc pod uwagę ciężki kliniczny (wczesny początek, przytłaczające infekcje BCG i NTM) i fenotyp histologiczny (ziarnobakterie lepromatopodobne), poszukiwano mutacji w IFNGR1 (25, 26). Genomowy DNA ekstrahowano z komórek krwi i egzony IFNGR1 i flankujące regiony intronowe amplifikowano i sekwencjonowano. Pacjent I.1 był homozygotyczny pod względem małej delecji w ramce obejmującej nukleotydy 295. 306 (Tgg gTC AgA gTT), oznaczony jako 295del12 (Tabela 1, Figura 1) (27), powodujący delecję aminokwasów 99. 102 (Trp -Val-Arg-Val) białka (25). Pacjenci II.1 i II.2 byli homozygotyczni pod względem mutacji missense w pozycji nukleotydowej 230 (TgCy TAC) oznaczonej C77Y (CysTyr w pozycji aminokwasowej 77). Pacjent III.1 był złożonym heterozygotą pod względem mutacji missense w pozycji nukleotydowej 182 (gTA pAA), oznaczonej jako V61Q (Val. Gln w pozycji aminokwasowej 61), i dla małej delecji w ramce obejmującej nukleotydy 652. 654 (gAA) lub 653. 655 (AAg), z których oba usuwają jeden aminokwas (Glu) w pozycji 218, oznaczonej jako 652del3. Pozycje zmian aminokwasów w dojrzałym białku po rozszczepieniu 14. aminokwasowego peptydu sygnałowego są wskazane w Tabeli 1. Żadna z tych mutacji nie została znaleziona u 50 niespokrewnionych zdrowych osobników poddanych analizie, co sugeruje, że nie są one nieistotnymi polimorfizmami, ale patogennymi wariantami. . Stwierdzono, że rodzice są heterozygotycznymi nosicielami odpowiednich mutacji i żadne zdrowe rodzeństwo nie było heterozygotyczne lub heterozygotyczne pod względem tych mutacji, co sugeruje, że są recesywne. Figura Nowy rodzaj mutacji w genie IFNGR1. Region kodujący gen IFNGR1 jest wskazany pionowymi kreskami oddzielającymi egzon, oznaczonymi cyframi rzymskimi. Mutacje na czerwono (mutacje nonsensowne i splicingowe oraz insercje i delecje z przesunięciem ramki odczytu, recesywne) zostały zgłoszone gdzie indziej i powodują całkowity niedobór IFNa R1 bez wykrywalnej ekspresji IFNyR1 na powierzchni komórki. Mutacje w kolorze fioletowym (I87T, recesywny) i zielonym (818delT i 818del4, dominujący) również zostały opisane w innym miejscu i powodują częściowy, w przeciwieństwie do całkowitego, niedobór IFNy1R1. Mutacje na niebiesko (mutacje missense i delecje w ramce, recesywne) są zgłaszane w tym badaniu i powodują całkowity niedobór IFNa R1 z wykrywalną ekspresją powierzchniową IFNy1Ra. Tabela Mutacje w regionie kodującym genu IFNGR1 Powierzchniową ekspresję IFNy1R1 na komórkach pacjentów badano za pomocą cytometrii przepływowej z ośmioma niezależnymi mysimi mAb specyficznymi dla ludzkiego IFNy1R1 (GIR94, GIR208, 21 / 31.1, AR38, R99, A6, 177,1 i IR2). Wszystkie przeciwciała wykryły IFNy1R na powierzchni komórek EBV-B od kontrolnej osoby zdrowej, ale nie na komórkach od wcześniej zgłoszonego pacjenta z całkowitym niedoborem IFNyR1 spowodowanym przez homozygotyczną IFNGR1 małą zmianę delecji (131delC) (3) ( Figura 2a). Osiem przeciwciał wykryło normalne poziomy IFNy1R na powierzchni komórek EBV-B od pacjenta I.1 (figura 2a). Przeciwnie, tylko jedno przeciwciało (177,1) wybarwiało komórki od pozostałych trzech badanych pacjentów (nie pokazano). Ponieważ barwienie IFNy1R1 na komórkach EBV-B jest ogólnie słabe, świeżo przygotowane monocyty z pacjentów II.1, II.2 i III.1 barwiono 8 swoistymi przeciwciałami. Dwa przeciwciała (GIR94 i A R38) nie barwiły komórek od pacjentów II.1 (Figura 2b) i II.2 (nie pokazano). Specyficzna fluorescencja uzyskana z pozostałymi sześcioma przeciwciałami była normalna (AR99, A6 i 177,1) lub słaba (21 / 31.1, GIR208 i IR2) (Figura 2b, nie pokazano). Trzy przeciwciała (GIR94, AR38, A R99) nie barwiły monocytów od pacjenta III.1, w przeciwieństwie do pozostałych pięciu przeciwciał (nie pokazano). Zatem, ekspresja powierzchniowa i ogólna konformacja receptorów IFNy1R1 kodowanych przez zmutowane allele IFNGR1 zidentyfikowane u czterech badanych pacjentów nie były nieprawidłowe. Jednakże wydaje się, że mutacje zmieniły różne epitopy rozpoznawane przez mAb. Figura 2Dozbiornikowalne cząsteczki IFNyR1 na powierzchni komórek pacjentów. (a) Hodowane komórki EBV-B od pacjenta I.1, zdrowego osobnika kontrolnego (pozytywna kontrola, C +) i pacjenta opisanego gdzie indziej z całkowitym niedoborem IFNy-R1 i bez ekspresji IFNy1R1 (kontrola ujemna, C.) , były wybarwione ośmioma ludzkimi IFNy-mysimi mAb specyficznymi dla myszy (ciemna linia) i izotypowym kontrolnym pierwszorzędowym przeciwciałem (IgG2b lub IgGl, patrz Metody) (linia lekka). (b) Świeżo przygotowane monocyty od pacjenta II.1 i zdrowego osobnika kontrolnego (kontrola pozytywna, C +), barwiono 8 ludzkimi mysimi przeciwciałami IFNy1R1 (linia ciemna) i izotypowym kontrolnym pierwszorzędowym przeciwciałem (linia lekka). ). Zbadaliśmy powinowactwo tych zmutowanych cząsteczek IFNy1 eksprymowanych na powierzchni dla ludzkiego IFN-y.
[podobne: olej lniany budwigowy oleofarm, karma dla owczarka niemieckiego, płatki drożdżowe przepisy ]
[więcej w: pharmaceris h stimupurin, azotyny w moczu przyczyny, pytania do złotych myśli ]